voeljethuis@huisje300.nl |  06-51482536


Waarom de vakantie met strijd begint

De vakantie is nu een paar dagen oud. En eindelijk begint de rust weer een beetje in te dalen bij ons in huis. Langzaam zie ik de kinderen weer veranderen en zichzelf worden. De schouders gaan weer omlaag, de spanning verdwijnt van de gezichten, er wordt weer vaker gelachen en ze zitten elkaar niet elke minuut meer in de haren. Suus neemt weer lekker de tijd om op bed een boek te lezen en Melle is druk met zijn zoekboeken en leert zichzelf ondertussen het lezen aan. Dit zijn de momenten waar ik aan het begin van de vakantie naar uitkijk en naar verlang. Maar dat heeft altijd wel wat voeten in aarde. Want tjonge jonge wat kunnen onze gevoelige kinderen toch ver van zichzelf verwijderd raken door alles wat ze op school, met vriendjes en vriendinnetjes en tijdens de drukke decembermaand op zich af krijgen en te verwerken hebben. Hun hele systeem moet zich weer resetten.


Mijnenveld
Ik krijg altijd veel vragen over de vakantieperiode en dan vooral waarom het nooit eens gezellig kan zijn. We snakken namelijk naar ontspanning en gezelligheid, maar meestal zijn de eerste dagen verre van dat. Er is eerder sprake van een (kleine) huiselijke oorlog. Waarbij de een nog harder schreeuwt dan de ander, er overal mijnen lijken te liggen die uit het niets ontploffen. En waar huilbuien en fysieke ontladingen op de loer liggen.


Kubisme
Wat heeft het Kubisme hiermee te maken hoor ik je denken. Nou dat is wat ik zie als ik naar mijn kinderen kijk (en stiekem ook als ik naar mezelf kijk 😉): Ze zijn een blokkerig geheel waar alle zachtheid uit is. Er is een vertekend beeld van hunzelf ontstaan. En alleen door de strakke hoekigheid eruit te halen, kan er weer een herkenbaar gezicht naar voren komen.


Zachtheid
En daar is de vakantie voor: om tot jezelf te komen en rust in te bouwen om weer die zachtheid toe te laten. Zodat je jezelf weer kunt herkennen en weer vanuit je eigen ZIJN kunt reageren en acteren. Hiervoor moeten alle schakels in je systeem (lichaam en geest) weer op zijn plek vallen. En daar is rust en ontspanning voor nodig. De natuur in, niets doen, schrijven, kleuren, sporten of andere vormen om weer tot jezelf te komen. Mijn kinderen doen dit door met hun duim in de mond voor zich uit te staren. Door te kibbelen, door van zich af te bijten (ofwel iets te duidelijk hun grens aan te geven). Door te rennen en te vliegen en fysiek bezig te zijn in de natuur. Door nieuwe dingen te zien en te leren. Door suf achter de buis te hangen of door even lekker te huilen of van je af te slaan.


Ontlading

Deze ontlading is nodig voordat je je weer kunt op gaan laden. Het systeem (lichaam en geest) van onze kinderen zit vaak overvol. Zie het als een vuilnisbak die uitpuilt. Om weer een nieuwe zak te kunnen vullen, moet je hem eerst legen. En dat is precies wat er gebeurd in de eerste dagen van de vakantie. Of je het nu leuk vindt of niet. Het hoort er nu eenmaal bij 😉.


Intens
En helaas doen onze gevoelige kinderen dit op een intensere manier dan een ‘gemiddeld’ kind. Dit heeft weer alles te maken met de werking van hun brein. De manier waarop ze informatie registreren (alle subtiele details van fysieke, sociale, emotionele en nieuwe prikkels worden waargenomen.) De manier waarop de informatie verwerkt wordt (diepgaande verwerking waarbij meerdere hersendelen gebruikt worden en er vaker dan gemiddeld een risicoanalyse wordt uitgevoerd). En de manier waarop ze reageren en reflecteren: Ze reageren intenser, ervaren heftigere emoties en zijn zich vaak bewust van de gevolgen van hun reactie. Wat weer stress tot gevolg kan helpen.


Strijden

Wat we vaak doen, is strijden tegen deze ontlading. Want als we eindelijk vakantie hebben met z’n allen, dan moet het wel leuk en gezellig blijven. Toch? Het kan helpen om die strijd los te laten en om de metafoor van de prullenbak voor de geest te houden. Of denk aan het kubistische portret van je kind en weet dat alleen zachtheid hem of haar kan helpen. Lukt het je niet om vanuit zachtheid te reageren? Ga dan eens bij jezelf te raadde hoe strak jij staat. En wat jij nodig hebt om te ontladen. Want als jij het goede voorbeeld geeft, volgt jouw kind vanzelf 😊


Knuffel en tablet
Morgen en overmorgen is het kerst. Ik hoop van harte dat jullie net zulke ontspannen kerstdagen voor de boeg hebben als wij. Probeer vandaag nog even goed te ontladen, zodat iedereen in het gezin weer ruimte heeft om de kerstdagen door te komen. En lukt het niet zonder strijd of stil zitten tijdens het kerstdiner? Bedenk dan dat de denkbeeldige prullenbak van jouw kind nog te vol zit om zich ‘goed’ te gedragen of stil te zitten. De beste oplossing is dan te kijken wat jouw kind op dat moment nodig heeft. En tja als dat dan een half uurtje op de bank is met zijn of haar lievelings knuffel en de tablet: gun het hem of haar dan ook. Dat maakt uiteindelijk ook jouw kerstdiner een stuk gezelliger.

Fijne dagen!